Porosmedia.com – Dina dinamika sosial masarakat kiwari, hirup teh sering diibaratkeun janten “cikar” (gerobak) nu ditarik ku opat tanaga utama: Ekonomi, Politik, Hukum, jeung Budaya. Lamun salah sahiji “munding” nu narikna pincang, tangtu hirup moal saimbang, komo deui nepi ka tujuan nu barokah.
Pemerhati Sosial, Irwan Nurwansyah, nyorot fenomena ieu salaku tantangan fatal keur masarakat, hususna di Jawa Barat, sangkan teu kajebak dina siklus “jual aset” demi nahan lapar atawa saukur nuturkeun gengsi.
1. Ekonomi: Ulah Ukur “Gali Lobang”
Nurutkeun Irwan, sektor ékonomi nyaéta pondasi “beuteung”. Data ti Badan Pusat Statistik (BPS) Jawa Barat nunjukkeun yén inflasi pangan sering jadi panyabab utama turunna daya beuli.
”Masalahna lain saukur duit euweuh, tapi mentalitas produksi nu leungit. Urang kudu balik deui kana ajaran 9 tina 10 panto rejeki aya dina dagang. Ulah ngandelkeun aset nu sipatna konsumtif, tapi kudu kreatif ngolah nu aya, sanajan ukur melak kangkung di buruan,” pokna.
2. Politik: Melek Aturan, Sanes Melek Amplop
Irwan Nurwansyah negeskeun yén “sirah” atawa kawijakan politik kudu dipikaharti ku masarakat. Upami masarakat apatis ka politik, ulah nyalahkeun lamun aturan lokal—saperti pajak tanah atawa zonasi—malah nyekek rahayat leutik.
”Politik mah alat keur ngatur ‘aturan main’. Lamun urang teu milu milih pamingpin nu amanah ti tingkat RT keneh, urang sabenerna keur masrahkeun nasib ka jalma nu salah. Ieu saluyu jeung peringatan agama: upami urusan dipasrahkeun ka nu sanes ahlinya, antosan karuksakanana.”
3. Hukum: Pager Kasalametan Aset
Dina jihat hukum, loba masarakat nu kaleungitan hak milik lantaran lumaku “percaya wae” tanpa bukti tinulis. Irwan nyebutkeun yén tertib administrasi mangrupa kawajiban agama jeung nagara.
”Sertifikat tanah, kwitansi, jeung perjanjian materai teh lain ukur keretas, tapi ‘tali’ sangkan urang teu silih hakan jeung batur. Budaya ‘kumaha engke’ kudu diganti ku ‘engke kumaha’ lamun urang teu boga legalitas nu kuat,” tambah Irwan.
4. Budaya: Lem Sosialisasi nu Mulai Garing
Anu paling dikawatirkeun ku Irwan nyaéta kagegerungan budaya. Budaya Sunda saperti rereongan jeung silaturahmi dianggapna salaku “aset teu katingali” nu bisa nyalametkeun ékonomi.
”Budaya teh ‘hate’. Ayeuna loba nu ngarasa hirup sepi padahal loba tatangga. Padahal, silaturahmi teh muka panto rejeki. Lamun urang leungit tatakrama, leungit jati diri, hirup teh bakal garing sanajan loba harta.”
Cikar Hirup Kudu “C4”
Salaku pamungkas, Irwan Nurwansyah ngajak masarakat pikeun ngalaksanakeun jurus C4 (Cerdas Ekonomi, Caang Politik, Cukup Hukum, Caang Budaya).
”Urang ulah nepi ka ngajual sawah atawa aset produktif demi hal-hal nu sipatna ‘gengsi’ atawa konsumtif. Jual sawah keur hajat méwah tapi sanggeusna jadi kuli di tanah sorangan, éta téh tragedi budaya jeung ékonomi nu nyata,” negeskeun Irwan Nurwansyah.
Matak, mangga pariksa deui “Cikar” hirup urang. Nu mana munding nu pincangna? Upami ékonomi nu ruksak, hayu urang dagang. Upami hukum nu acak-acakan, geuwat urus suratna. Sangkan hirup tenang, berkah, jeung teu kudu ngical aset ka batur.
Editor: Sudrajat (Jajat)
Sumber: Narsum Irwan Nurwansyah (Pemerhati Sosial)
